บทที่ 79 ขอโอกาส2

“ยิ้มอะไรคะ” ริศาที่ยืนมองหน้าเขาอยู่สังเกตเห็นรอยยิ้มร้ายบางๆที่มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะนึกระแวงขึ้นมา

“เปล่านี่”

“เปล่าอะไร ก็ริศาเห็นพี่ยิ้ม” เธอมองหน้าเขาอย่างจับผิด

“ไม่มีอะไรหรอก หิวไหม ไปหาอะไรกินกัน” รามทำทีเป็นเปลี่ยนเรื่องคุย ทว่าริศาก็ยังคงมองจับผิดอยู่อย่างนั้น

“ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับ...